W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Szczegółowe informacje znajdują się w POLITYCE PRYWATNOŚCI I WYKORZYSTYWANIA PLIKÓW COOKIES. OK, rozumiem
Dziś jest: 21 sierpnia 2018 Imieniny: Joanny, Kazimiery, Wiktorii
Polskie Radio
Medziugorje
Telewizja
Medziugorje

Aktualności

Medziugorje, 1 sierpnia 2018 r. MLADIFEST HOMILIA NUNCJUSZA APOSTOLSKIEGO W BOŚNI I HERCEGOWINIE ABP. LUIGIEGO PEZZUTO

Medziugorje, 1 sierpnia 2018 r. MLADIFEST HOMILIA NUNCJUSZA APOSTOLSKIEGO W BOŚNI I HERCEGOWINIE ABP. LUIGIEGO PEZZUTO

Droga Młodzieży i wy wszyscy tu obecni Bracia i Siostry.

Z wiarą i pobożnością wysłuchaliśmy dwóch tekstów biblijnych, które daje nam dzisiejsza liturgia. Liturgia wspomina dziś świętego biskupa, który w Chrystusie był światłem i solą mądrości dla Kościoła, dla społeczeństwa i dla kultury swoich czasów. Nazywał się Alfonso Maria de Liguori. Znajdujemy w nim pewien wyraźny przykład zauroczenia, które Królestwo Niebieskie może urzeczywistnić w osobie starającej się odkryć tę rzeczywistość i kiedy w końcu ją odnajduje, staje się jej apostołem, a to zauroczenie przenosi się również na braci.

Oba teksty biblijne, jeden ze Starego, a drugi z Nowego Testamentu, są doprawdy opatrznościowe dla tej ofiary Eucharystycznej, w szczególny sposób poświęconej wam młodym, jako wstęp, który otworzy wasz, tradycyjny już, coroczny Festiwal, w którym z radością po raz pierwszy uczestniczę.

Jezus pragnie, abyśmy dziś zrozumieli, że Królestwo Boże jest rzeczywistością istniejącą samą dla siebie niezależnie od naszej woli: to nie my ustanawiamy Królestwo Boże.

Jednak, Królestwo Boże jest czymś bez czego my, istoty ludzkie nie możemy żyć. To znaczy posiada to coś w sobie i daje nam taką siłę przyciągania, że nasze ludzkie istnienie byłoby nie tylko niepełne, ale nawet nadłamane, jeśli by zostało bez tego czegoś.

Istota ludzka sama przez się jest otwarta na Królestwo Boże i Królestwo Boże istnieje, by należeć do istoty ludzkiej. Nasza natura ludzka składa się, jest zorganizowana w taki sposób, że jest ukierunkowana pomimo wolności wyboru na wartości Królestwa Bożego, bo w tej wartości i z tą wartością osiąga swoją pełnię.

Jeśli wy, drodzy Młodzi, w rozważaniach wejdziecie w głąb siebie samych – a jest to proces, który powinniśmy przejść również my – dorośli i jeśli naszym rozumem zagłębimy się w siebie samych, odkryjemy, że na dnie jest jakiś głód i pragnienie, których nie można zaspokoić rzeczami materialnymi, zajęciami, które mamy, zainteresowaniami, które pielęgnujemy, relacjami międzyludzkimi, pieniędzmi, kulturą, zabawą, itd.… wszystko to jest rzeczywistość, która się nam podoba, która nas przyciąga i która przynosi nam określone zadowolenie. Ale, tak szczerze, musimy przyznać, że na końcu zostaje jakieś uczucie pustki, którego nie umiemy wypełnić.

Drodzy przyjaciele, to jest doświadczenie, które mamy nieustannie w czasie naszego istnienia na ziemi: doświadczenie pustki wewnętrznej, które szczególnie w młodości może być przyczyną poważanych dramatów i może doprowadzić do strasznych następstw: każdego dnia kroniki kryminalne przekazują takie wiadomości.

I wtedy musimy zadać sobie pytanie: jaka wartość może wypełnić uczucie pustki, które w sobie odczuwam?

To pytanie zadawał sobie również prorok Jeremiasz:

„Dlaczego mój ból nie ma granic, a moja rana jest nieuleczalna, niemożliwa do uzdrowienia?” (Jr 15, 18)
 

Odpowiedź, którą w tej ciężkiej chwili daje mu Pan, brzmi, że ma się nawrócić:

„Jeśli się nawrócisz, dozwolę, byś znów stanął przede Mną.” (Jr 15, 19)
 

Ten sam Pan, później w pełni czasu, dopełnił i wyjaśnił odpowiedź poprzednio daną Jeremiaszowi, przypowieściami o ukrytym skarbie i drogocennej perle, które Jezus wyjaśniał.

 

Dwie przypowieści są bardzo jasne: Królestwo Boże znajdujesz nieoczekiwanie, bo to jest dar. Człowiek z przypowieści doprawdy nie szedł na pole, by znaleźć skarb. Poszedł, by zaorać pole. Ale orząc znalazł skarb.

 

Człowiek, pracujący na roli może być symbolem, wszystkich, którzy pracują nad swoją duchowością i swoją osobą, aby zrozumieć jak mogą wypełnić uczucie wewnętrznej pustki, o którym wcześniej mówiliśmy. Gruntowna praca nad sobą jest drogą, która prowadzi ku nawróceniu, czy też do powolnej, ale radykalnej zmiany siebie samego.

 

Wy, drodzy Młodzi macie największą szansę, aby ukończyć ten proces odnowy w was samych, bo w was, którzy jesteście osobami ukierunkowanymi na przyszłość, jest ten święty niepokój, który porusza wszystkie wasze siły, we wszystkich wymiarach, a one chcą sprawdzić odpowiedzi na pytania na temat waszego wewnętrznego poczucia pustki, a to jest pytanie skierowane do nas wszystkich.

 

Jeśli gruntownie pracujecie nad sobą, Pan nie będzie zwlekał, by wam pomóc, tak, że nieoczekiwanie doprowadzi was do ostatecznej i absolutnej wartości Królestwa Bożego, które jest jedynie zdolne wypełnić wewnętrzną pustkę.    

 

Tak więc w zadziwieniu, które Bóg zawsze umie wywołać swoimi darami, pełni radości odkryjecie, że wszystko to, czym byliście wcześniej, co wcześniej mieliście i co wcześniej robiliście bez Królestwa Bożego i poza Jego Królestwem nie miało żadnego sensu, i że przeciwnie opłaci się zostawić wszystko, porzucić wszystko, aby tylko mieć Królestwo Boże.

 

Kiedy się to zrozumie trzeba ruszyć do akcji, trzeba kontynuować podstawowy i definitywny wybór na korzyść odnalezionego Królestwa, którego doświadczyłeś w swoim życiu jako dar i w pewności, że jeśli najpierw szukasz Królestwa Bożego, wszystko inne będzie Ci dane. Sam Jezus daje Ci tę pewność.

 

Wybrać, zdecydować się na Królestwo Boże to nie znaczy zdecydować się na jedną rzecz czy jakąś strukturę. Zdecydować się na Królestwo Boże to znaczy wybrać jedną osobę: Jezusa, a tylko On może darować prawdziwe szczęście, bo On sam jest źródłem radości.

 

Zakończmy to rozważanie pewną krótką modlitwą: Panie Jezu, Ty sam jesteś Królestwem i naszą radością, pozwól nam i wszystkim tym, którzy Cię spotkali, abyśmy szli za Tobą z nowym entuzjazmem i wolnym sercem, bo Ty jesteś ukrytym skarbem ludzkiego istnienia, Ty jesteś drogocenną perłą, Ty jesteś wszystkim i dla Ciebie opłaci się zostawić wszystko. Amen


GŁOS POKOJU NUMER 12



Ostatnio dodane